11.12.2003 | Evni: Spyr Jógvan
Vavgreytur ķ tinginum
Skriva út | Send | Aftur
Lųgtingsvališ 2004:

Spurningur 1:

Halló Jógvan: Taš var serstakliga gott, at tś tók oršiš ķ tinginum undir višgeršini av fķggjarlógini og segši, at višgeršin var farin śt um alt mark. Taš var alt ein vavgreytur.

Men hvussu veršur višvķkjandi hasum ķ framtķšini. Fer har at koma skil į soleišis, at oršaskiftiš veršur bżtt upp ķ evnir fyri tey ymsu ųkini – ella veršur taš gloymt ķ nęstum?

R

Svar:

Takki fyri oršini. Eg helt, at hatta var neyšugt at siga ķ tinginum, tķ eftir mķnum tykki er lķtil meining ķ bjóša lurtarunum til eitt oršaskifti, har ongin strukturur er ķ – bara skot ķ allar ęttir.

Eg helt meg skilja, at tingmenn śr fleiri flokkum tóku undir metingini og hugsanini, og sųgdu beinleišis į tingsins rųšarapalli, at neyšugt var viš broytingum, tį fķggjarlógin og onnur stórmįl eru fyri.

Sjįlvur lųgtingsformašurin helt eisini, at okkurt eigur at verša gjųrt viš tingvešgerširnar, so tey, sum lurta, fįa ein mųguleika at skilja taš, sum fer fram.

Taš įliggur lųgtingsins formansskapi at taka stig til slķkar broytingar, og av góšum grundum kann eg ikki siga, um nakaš fer at henda, tķ tann nśverandi formansskapurin situr upp į lęnta tķš, og hvųr, iš tann nżggi veršur, veit ongin at siga.

Men fįi eg nakra įvirkan į višurskiftini, so skal mķn lutur ikki liggja eftir, tķ eg haldi, at taš er sera umrįšandi, at fólkiš skilir, hvat tingiš hevst at. Taš er fyrsta treytin fyri įliti millum partarnar.

Vinarlig heilsan

Jógvan.

< Nógv fólk til uppstilling | Stuldur og tign >